Шрифт өлчүсү:
А+
А
А-
27 Апрел 2017

Әһли-бејт (ә) Гуранда

Онлар даим мүнаҹат һалында олур, һәзрәт Һаггы хүсуси бир диллә зикр едирдиләр.
Гурани-мәҹид Тәтһир ајәсиндә (“Әһзаб”, 33) Әһли-бејт (ә) һаггында ачыг ашкар данышыр вә башга ајәләрдә јалныз Әһли-бејтә (ә) аид олан сәҹијјәләри садалајыр.
Абдуллаһ ибн Ҹәфәр дејир: Мән Һәсән вә Һүсејнлә бирликдә Мүавијәнин јанында идим. Мүавијә деди: “Еј Абдуллаһ ибн Ҹәфәр! Һәсәнә еһтирамын нә дәрәҹәдә ҝүҹлүдүр?” Дедим: “Мүавијә! Өмәр ибн Хәттаб өз һакимијјәти дөврүндә мәни Әли ибн Әби Талибин (ә) јанына ҝөндәрди ки, Гуранын сәһифәләр шәклиндә јазылмасы үчүн өз јазыларыны версин.” Әли мәнә деди: “Анд олсун Аллаһа, мәним Гуранымла она чатмамыш мәни өлдүрәҹәк.” Сорушдум ки, нә үчүн? Һәзрәт бујурду: “Аллаһ бујурур ки, јалныз пакларын әли она чатар.” Аллаһ паклар дејәндә бизи нәзәрдә тутуб. Аллаһ бизи бүтүн писликләрдән тәмизләјиб. Бизә белә бир ајә үнванланыб: “Бу китабы бәндәләримдән сечдикләримә мирас вердим.” Биз “Сифвәтуллаһыг.” “Кәлимәтән тәјјибәтән кәшәҹәрәтин тәјјибә” ајәси бизим һаггымыздадыр.” (“Сәлим ибн Гејс Һилалинин китабы”, 834, һәдис 42; “Биһарул-әнвар”, 33-265, баб 20)
Гурани-кәримдә бујурулур: “(Ширин вә шор олмагла) ики дәрјаны јанашы ахытды; Онлар арасында бир-бирләринә гатышмамалары үчүн пәрдә вар...Һәмин ики дәрјадан лөлө вә мәрҹан чыхыр.” (“Әррәһман”, 19-22) Бу ајә һеч шүбһәсиз пејғәмбәр Әһли-бејти (ә) һаггындадыр. Имам Садиг (ә) бујурур: “Әли (ә) вә Фатимә (с.ә.) ики дәрин вә ҝениш дәрјадыр. Онлар һеч вахт бир-биринин һаггыны тапдамыр. Лөлө вә мәрҹан Һәсән вә Һүсејндир.” (“Тәфсири-Гумми”, 2-344) “Фәҹр” сурәсиндә “Шәф” дедикдә Һәсән вә Һүсејн, “Вәтр” дедикдә Әмирәл-мөминин нәзәрдә тутулур. (“Тәфсири-Гумми”, 2-419) Мәрһум Кулејнинин “Кафи” китабы шиә мәзһәбинин ән мөтәбәр китабларындандыр. Бу китабын “Һөҹҹәт” бөлмәсиндә Әһли-бејт (ә) әмр саһиби, һидајәт јолунун алимләри, зикр әһли, елмин дәринлијинә варанлар вә әһд кими танытдырылыр.
Şиә һәдис мәнбәләриндә 304-дән чох рәвајәтдә “гурба” сөзүнүн Әһли-бејтә (ә) ишарә олдуғу билдирилир. Сүнни мәнбәләриндә дә “гурба” сөзүнү Әһли-бејт (ә) кими изаһ едән рәвајәтләр вар. Мүбарәк “Нур” сурәсиндә дејилир: “(Бу нур) уҹалмасына Аллаһ тәрәфиндән изн верилмиш, ады орада зикр олунасы евләрдәдир. Һәмин евләрдә сүбһ вә ахшам она тәсбиһ дејәрләр.” (“Нур”, 36)
Сөһбәтимизин әввәлиндә Әһли-бејтин (ә) өзүндән вә дәјәрли шәхсијјәтиндән данышылдыса, бу ајәдә онларын еви јада салыныр. Билдирилир ки, Аллаһын нуру онун төвфиги илә (онларын шәни) уҹаласы евләрдәдир. Һәмин евләрдә Аллаһын ады чәкилир, сүбһ-ахшам тәсбиһ дејилир. Бу евләрдә даим Аллаһ зикри ешидилирди. Ҝүнләр мүнаҹатла өтүшүр, ев әһли илаһи ешглә јашајырды. Онлар өз мисилсиз ибадәтләринә бахмајараг, бир ан олсун белә, Аллаһын бәндәләринә хидмәти јаддан чыхармырдылар.
Əнәс ибн Малик вә Бурәјдә дејирләр: Һәзрәт Пејғәмбәр (с) “фи бујутин әзинәллаһу ән јурфәә...” ајәсини охудуғу вахт бир шәхс сорушду: “Сөһбәт һансы евләрдән ҝедир?” Пејғәмбәр (с) бујурду: “Пејғәмбәрләрин евиндән.” Әбу Бәкр Әли (ә) вә Фатимәнин (с.ә.) евинә ишарә илә деди: “Ја Рәсуләллаһ! Бу ев дә һәмин евләрдәндирми?” Пејғәмбәр (с) бујурду: “Бәли, онларын ән үстүн оланларындандыр.” (“Шәваһидут-тәнзил”, 1-533, һәдис 567; “Биһарул-әнвар”, 36-117, баб 39, һәдис 64)
Әһли-бејт (ә) зикр, тәсбиһ, камил ибадәт әһли иди. Онлар даим мүнаҹат һалында олур, һәзрәт Һаггы хүсуси бир диллә зикр едирдиләр.

Көнлүм хатирәнлә бојаныр нура,
Зикринлә хам торпаг дөнүр ҝүлзара.


Әһли-бејт (ә) Гуран ајәләриндә али мәнәви һәгигәтләрин камил нүмунәси кими тәгдим олунур: “Тиҹарәт, алыш-вериш онлары Аллаһын зикриндән, намаздан вә зәкатдан ајырмыр. Гәлбләрин вә ҝөзләрин алт-үст олаҹағы ҝүндән даим горхурлар.” (“Нур”, 37)
Бәли, онлар иманлары, әмәлләри, әхлаглары, рәфтарлары, нијјәтләри вә ихласлары мисилсиз олдуғу һалда Гијамәти хатырлајыб јарпаг тәк әсирдиләр.


3662 بازدید
در حال ارسال اطلاعات...