Шрифт өлчүсү:
А+
А
А-
12 Март 2019

Әл-Мурагибат китабындан бир јарпаг-Рәҹәб ајынын мүрагибәтләри (5)

Инсан нијјәтини халис етмәк үчүн бүтүн сәјини ҝөстәрмәлидир ки, ихласда сидг мәгамына јетишсин.
Камил ариф Мирзә Ҹавад Аға Мәлики Тәбризи дәјәрли “Әл-Мурагибат” китабында Рәҹәб ајынын оруҹу илә бағлы төвсијәләриндә бу вә диҝәр ајларда тутулан оруҹун кејфијјәти һаггында сөз ачараг јазыр:

Оруҹун кејфијјәти һаггында бир нечә кәлмә
Рәвајәтдә дејилдији кими “оруҹ Аллаһ үчүндүр вә онун мүкафатыны да Аллаһ Өзү верәҹәк”. Она ҝөрә дә сејрү-сүлук әһли оруҹ тутдугда онун бәдән үзвләри дә оруҹ олмалыдыр. Неҹә ки, Имам Садиг (ә) бујурур: “Оруҹ тутдугда сәнин гулаг, ҝөз, түк вә дәрин дә оруҹ олмалыдыр.” Имам (ә) диҝәр бәдән үзвләрини дә садаламышдыр. Лакин һәмин дәри вә түкүн гејд олунмасы кифајәт едир ки, бүтүн бәдән үзвләринин оруҹ олмасынын лүзумуну биләк.
Гысасы, хас оруҹ тәкҹә гарын вә шәһвәтә аид олан оруҹ дејил, диҝәр үзвләрә дә аид олур. Неҹә ки, хасдан да хас оруҹ бүтүн бәдән үзвләриндән әлавә, гәлбин дә оруҹ олмасы мәнасынадыр.
Бәдән үзвләринин оруҹ олмасынын мәнасы одур ки, бәдән үзвләри илаһи ирадә вә истәклә мүхалифәт етмәсин. Гәлбин оруҹ олмасынын мәнасы исә одур ки, гәлби дәјәрсиз вә дүнјәви истәкләрдән сахлајасан, Аллаһдан гејрисиндән тамамилә горујасан. 

Ади инсанлар оруҹ вә диҝәр ибадәтләри јалныз тәклиф олараг ҝөрүрләр. Она ҝөрә ибадәтләри јеринә јетирмәк онлара чәтин вә ағыр ҝәлир. Амма хас инсанлар ону Аллаһ тәрәфиндән лүтф билир, Аллаһын ибадәт гәрар вермәсини, ону ваҹиб етмәсини Онун тәрәфиндән бәндәләр үчүн бөјүк лүтф вә мөһтәшәм немәт сајырлар. Ону зәһмәтлә үзләшмиш инсанлар кими дејил, ҹошғунлуг, шадлыг вә севинҹлә гаршылајырлар. Һәтта, Рәббул-әрбабын тәклиф хитабындан ләззәт алыр вә севинирләр.

Имам Садигдән (ә) рәвајәт олунмушдур ки, һәзрәт “Еј иман ҝәтирәнләр! Оруҹ тутмаг сизә ваҹиб едилди” ајәси барәдә бујурду: “(Аллаһын мөминләрә) хитабынын ләззәти әмәлин чәтинлијини арадан галдырыр.”
Ариф бәндә Аллаһа вә Онун һаггына белә јанашмалыдыр. Чүнки бәндә Рәббини таныдыгда ону севир. Беләликлә, Аллаһла бүтүн алвери, мәһбубун мәһбубла алвери олур. Һеч ҝөрмүсәнми, мәһбуб өз мәһбубуна хидмәт етмәји чәтин һесаб етсин, јахуд ондан јорулсун? Хүсусилә дә мәһбуба хидмәт етмәк онун тәрәфиндән лүтфә, һәтта үнс вә уҹалыг мәҹлисинә дәвәтә сәбәб олса. Белә олдугда, нәинки она ағыр ҝәлмир, үстәлик бу тәклиф хитабындан ләззәт алыр. Мәһбубуна олан мәһәббәт вә севҝиси гәдәр өз ҹаныны она фәда едир; диггәт едир ки, онун бүтүн мурад вә истәкләрини јеринә јетирсин. Онун мәһәббәтини газанмаг үчүн бүтүн сәјини ҝөстәрир, һәтта ондан истәнилмәсә дә. Бу јолда бүтүн ҝүҹүнү сәрф етмәкдән ләззәт алыр, ону өзүнә хошбәхтлик билир.
Беләликлә, Аллаһын истәдији шејләр инсан үчүн ән севимли истәк олур, камил шөвглә вә Аллаһын (ҹәллә ҹәлалуһ) бу әмәли јеринә јетирмәк үчүн она изн вермәсини Онун тәрәфиндән лүтф сајыб гәбул етмәклә јеринә јетирир, өз нијјәтиндә Аллаһдан гејриси вә Онун разылығындан башга бир шеј тапылмыр, бу нијјәти Аллаһын саваб, ҹәннәт вә һәр һансы бир немәтини әлдә етмәк нијјәти илә гарышдырмыр. Шүбһәсиз бу нијјәтдә рија, шөһрәт газанмаг, Аллаһдан гејрисинин ону билмәси вә разылығындан сөһбәт ҝедә билмәз. 

Ихласын әһәмијјәти
Еј агил! Тутдуғун оруҹ барәдә дүшүн. Әҝәр сөз ачдығымыз бу нијјәтлә оруҹ тутсан, оруҹ тутанлар вә мүхлис бәндәләрин бундан габаг чатдыглары бүтүн уҹалыглара, али мәгамлара чатаҹагсан, Аллаһын мәләкләри хидмәтиндә олаҹаг, һәтта гејлулә јухунда Аллаһ тәрәфиндән сәнә су вә јемәк вериләҹәк. Һеч кәс Аллаһын лүтф вә кәрәм немәтләрини изаһ едә билмәз.
Амма әҝәр рија вә шөһрәт газанмаг үчүн оруҹ тутсан, харлыг сәнә нәсиб олаҹаг, шејтана ибадәт едәнләрдән олаҹагсан вә дөрд адла чағырылаҹагсан: Еј һијләҝәр! Еј фаҹир! Еј јаланчы! Еј ријакар! Беләликлә, ҹәһәннәм одуна лајиг олаҹагсан.
Бу бөјүк фәрг нијјәтләрин фәргинә ҝөрәдир. Әҝәр гәлб вә нијјәт бу гәдәр әзәмәт вә әһәмијјәтли олмасајды, Уҹа Аллаһ Гурани-кәримин “Шәмс” сурәсиндә нәфсини тәмизләјән кәсин ниҹат тапаҹағына он бир дәфә анд ичмәзди вә нәфсини алудә едән кәси бәдбәхт, зијана уғрајан адландырмазды. 

«قَدْ أَفْلَحَ مَنْ زَكَّاهَا وَقَدْ خَابَ مَنْ دَسَّاهَا»

“Нәфсини тәмизләјән мүтләг ниҹат тапаҹагдыр! Ону (ҝүнаһа) батыран исә, әлбәттә, зијана уғрајаҹагдыр.” (Шәмс сурәри, ајәләр 9-10)

Она ҝөрә дә инсан нијјәтини халис етмәк үчүн бүтүн сәјини ҝөстәрмәлидир ки, ихласда сидг мәгамына јетишсин.


1061 بازدید
در حال ارسال اطلاعات...